Situata në Lindjen e Mesme është tensionuar sërish për shkak të Ngushticës së Hormuzit, një nga rrugët më të rëndësishme detare për transportin e naftës dhe gazit në botë.
Në kushte normale, rreth një e pesta e furnizimit global me naftë dhe gaz kalon përmes kësaj ngushtice, duke e bërë atë kyçe për ekonominë ndërkombëtare.
Pas sulmeve të SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit më 28 shkurt, Irani ka marrë masa që kanë ndikuar në lëvizjen e anijeve në këtë zonë strategjike.
Në përgjigje, SHBA ka rritur praninë ushtarake në rajon dhe ka paralajmëruar kompanitë ndërkombëtare të mos paguajnë tarifa për kalim të sigurt përmes ngushticës, përndryshe mund të përballen me sanksione.
Ngushtica e Hormuzit shihet si një mjet i fortë presioni në këtë përplasje, ndërsa përpjekjet për zhbllokimin e situatës deri tani nuk kanë sjellë rezultate konkrete, duke e lënë gjendjen të paqartë dhe të tensionuar.
Sipas ekspertit ushtarak Michael Clarke, në rajon është vendosur një prani e madhe ushtarake, me disa grupe aeroplanmbajtësish dhe njësi detare në gatishmëri. Ai vëren se bllokada të tilla mund të zgjasin për një periudhë të gjatë, por kërkojnë lëvizje të vazhdueshme të forcave.
Gjithashtu, ai kujton raste historike ku bllokada të ngjashme kanë zgjatur me vite, por kanë ndikuar edhe në operacione të tjera ushtarake në botë. Sipas tij, një angazhim i gjatë në Ngushticën e Hormuzit mund të ketë pasoja më të gjera për strategjinë globale të SHBA-së.
