Në seancën gjyqësore për pasuritë e sekuestruara, ka dëshmuar Mustafa Martinaj, babai i Ervis Martinaj, duke folur për aktivitetin e tij financiar dhe jetën familjare.
Ai deklaroi se në periudha të vështira ka qarkulluar shuma të mëdha parash në cash, duke thënë se “kam ecur me 800 mijë dollarë në makinë” gjatë viteve të trazirave.
Sipas dëshmisë së tij, aktiviteti financiar ka qenë i deklaruar dhe i lidhur me punën e tij në atë kohë, duke përmendur edhe periudhën e vitit 1999, kur sipas tij situata në vend ishte e pasigurt për shkak të pranisë së bandave kriminale.
Mustafa Martinaj foli edhe për jetën e djalit të tij, duke thënë se Ervisi ka studiuar ekonomi në Itali, në Parma, rreth viteve 2000-2001, me bursë studimi, por më pas është kthyer në Shqipëri për të jetuar me familjen.Ai shtoi se djali i tij ka qenë i përfshirë në aktivitete të ndryshme dhe se familja ka ndihmuar financiarisht në disa raste, përfshirë blerje pronash dhe automjetesh.
Në dëshminë e tij, ai përmendi gjithashtu se ka pasur aktivitet biznesi në sektorin financiar privat, duke iu referuar një institucioni financiar të quajtur Unioni Financiar i Tiranës, ku sipas tij janë kryer transaksione të shumta në atë periudhë. Seanca për sekuestrimin e pasurive të lidhura me Ervis Martinaj vijon ndërsa gjykata pritet të vlerësojë provat dhe dëshmitë e paraqitura nga palët.
“Visi fillimisht ishte student në Parma të Italisë, rreth viteve 2000–2001. Ai shkoi me bursë studimi dhe studioi ekonomi për dy vjet në Itali. Vajzat ishin në shkollë në Shqipëri. Kur ato filluan studimet, Visi u transferua që të rrinte me to dhe më pas u vendos në Tiranë. Më vonë ata u martuan. Banesa u mor, nëse nuk gaboj, në fund të vitit 2005. Visi ka qenë mbi mesataren në studime. Dëshironte të vazhdonte shkollën në Itali, por i la përgjysmë studimet dhe erdhi në Tiranë tek motrat. Deri sa ishte në shkollë, ka qenë shumë punëtor dhe i pëlqente pavarësia, në Itali nuk kishte bërë asnjë punë.
Më ka kërkuar ndihmë për të blerë një shtëpi të përbashkët. Kam blerë dy makina, një për dy vajzat dhe një për Visin. Për vajzat kam marrë kredi 12,500 euro, për një makinë të vogël markë japoneze. Nuk kam pasur asnjë shqetësim nga djali. Kisha çelësat, “dora e thatë nuk puthet”. Jemi familje tradicionale malësore. Ai vazhdoi shkollën për ekonomi edhe pasi erdhi në Shqipëri, por nuk i dha provimet, dhe nuk e përfundoi diplomën. Ka hapur një biznes me një shok; emrin nuk e kujtoj, por po ta kërkoj mund ta gjej. Ishte një djalë nga Tirana; riparonin lodra, lodrat që luanin fëmijët me kuaj. Unë, që më sheh këtu, invalid siç isha, kam qarkulluar i vetëm në Tiranë me mbi 800 mijë dollarë cash, karta dhe telefona, në orën 12 të natës, në periudhën më të vështirë të vitit ‘99, kur bandat ishin në rrugë. Kam pasur një makinë 2400 dhe i çoja paratë në bagazh në Rubik e Rrëshen; ishin paratë e aktivitetit tim. UFT ishte institucion privat, Unioni Financiar i Tiranës, aty merrja shumat. Asnjë gërvishtje nuk më ka ndodhur; kam luajtur me kokën time, ndërsa të tjerëve u ndodhin incidente.”, tha ai.
