Familja duhet të jetë strehë: vendi ku shpirti gjen prehje, ku fjala peshon si besë dhe dashuria nuk kërkon shpërblim. Duhet të jetë drita që ndizet kur errësohet bota. Por jo gjithmonë është kështu. Ka familje që nuk bashkohen nga zemra, por nga interesi; jo nga dashuria, por nga llogaria e ftohtë. Ka tryeza ku buka ndahet, por jo sinqeriteti; ku gotat trokiten, por zemrat mbeten të ndara.
Hipokrizia brenda familjes është plagë që nuk shihet, por dhemb thellë. Ajo nuk vjen nga një armik i largët, por nga ai që mban mbiemrin tënd, që të quan “vëlla”, “motër”, “xhaxha”, “kushëri”, ndërsa në heshtje mat dobësitë e tua. Të buzëqesh përballë dhe të rrënon pas shpine. Të përqafon në festë dhe të harron në stuhi.
Është një lloj tradhtie që ngjan me helm të hollë: nuk të vret menjëherë, por të ndryshon nga brenda, të bën të dyshosh në vlerën tënde, në kujtimet e tua, në vetë kuptimin e fjalës “familje”.
Psikologjikisht, njeriu ka nevojë të ndihet i parë dhe i pranuar pa maska. Kur kjo mungon në familje, lind një boshllëk i thellë: ndjenja e padukshmërisë, e pavlerësimit, e përhershme e krahasimit. Në vend të sigurisë, krijohet ankth. Në vend të mbështetjes, frikë për t’u hapur. Fëmija i djeshëm rritet me bindjen se dashuria duhet fituar, se respekti është privilegj dhe jo e drejtë. Dhe kështu, plagët e heshtura shndërrohen në mure që e ndajnë nga të tjerët.
Por kujto këtë: jo çdo gjak është familje dhe jo çdo familje është gjak.
Ka njerëz që jeta t’i sjell si dhuratë, shpirtra që nuk ndajnë ADN-në tënde, por ndajnë dhimbjen, gëzimin dhe besnikërinë. Ata që të dëgjojnë pa gjykim, që të qëndrojnë pranë pa interes, që të mbrojnë edhe kur ti nuk je i pranishëm. Ata janë familja që ndërtohet me zgjedhje, me respekt dhe me përkushtim.
Mos u kap pas idesë se familja është gjithçka, nëse brenda saj ka helm! Vendos kufij pa ndjerë faj! Distanca nuk është mungesë dashurie, ndonjëherë është akt vetëmbrojtjeje. Nuk je i detyruar të qëndrosh në një tryezë ku mungon respekti. Ndonjëherë është më fisnike të hash vetëm, sesa të ndash bukën me ata që ushqehen me dobësinë tënde. Sepse paqja e brendshme vlen më shumë se çdo lidhje formale.
Më mirë vetmi me dinjitet, sesa shoqëri me maska.
Gjaku mund të të lidhë me njerëz. Por vetëm besnikëria, respekti dhe dashuria e vërtetë krijojnë familje.
