Në kohën e Enver Hoxhës, dashuria mes çifteve ishte e ndikuar nga rregullat e rrepta të regjimit komunist, normat morale dhe mungesa e privatësisë. Ja disa mënyra se si meshkujt shprehnin dashurinë në atë periudhë:
1. Letrat e dashurisë
Meqenëse telefonat ishin të rrallë dhe teknologjia e kufizuar, shumë meshkuj shprehnin ndjenjat me letra dashurie. Këto letra shpesh shkruheshin me kujdes dhe me fjalë poetike, duke pasqyruar ndjenjat e thella që nuk mund të shpreheshin hapur.
2. Takimet e fshehta
Takimet nuk ishin aq të lira si sot. Të rinjtë takoheshin në shëtitjet e mbrëmjes, në parqe, buzë lumit, apo edhe gjatë festave lokale. Ndonjëherë, një shoqe ose një vëlla më i madh i vajzës duhej të ishte prezent, për të “mbikëqyrur” situatën.
3. Serenatat dhe këngët e dashurisë
Në qytete si Korça apo Shkodra, meshkujt shprehnin dashurinë përmes serenatave nën dritaret e vajzave. Këngët romantike ishin një nga mënyrat më të bukura për të treguar ndjenjat.
4. Dhuratat simbolike
Në një kohë kur luksin nuk e kishte askush, një djalë që dhuronte një shall, një libër apo një copë çokollate, po bënte një gjest të madh. Një tjetër dhuratë shumë e zakonshme ishte një fotografi e përbashkët, e bërë në ndonjë studio fotografike.
5. Premtimet për martesë
Në atë kohë, dashuria shpesh shkonte drejt martesës shumë shpejt. Ndarjet e gjata nuk ishin të zakonshme, sepse shoqëria i shihte çiftet që zvarrisnin lidhjen si “të dyshimtë”. Një djalë serioz duhej të tregonte synimet e tij që në fillim.
6. Kujdesi dhe respekti
Meshkujt në atë kohë ishin shumë të kujdesshëm me fjalët dhe sjelljet e tyre, sepse morali komunist kërkonte që marrëdhëniet të ishin të ndershme dhe të kontrolluara. Një sjellje e papërshtatshme ndaj një vajze mund të sillte pasoja sociale apo edhe ndonjë thirrje nga organizatat rinore të lagjes.
Në përgjithësi, dashuria në kohën e Enver Hoxhës ishte më e përmbajtur, më e durueshme dhe më e thjeshtë, por ndoshta edhe më e thellë, sepse nuk kishte shpërqendrimet që ka sot.
