një lagje të zakonshme të Tiranës, ku pasditet zakonisht kalojnë mes bisedave mes fqinjëve dhe kafesë së përditshme, jetonin Genard dhe Sonida Hajdini. Për banorët e zonës ishin dy fqinjë të qetë, të tërhequr dhe të përkushtuar ndaj rutinës së tyre. Për rrjetet sociale, megjithatë, ata ishin një fenomen: personazhet e “gjëra të mira, gjëra të bukura”, “danoçat” dhe batutat spontane që u bënë virale.
Pas kësaj pamjeje të thjeshtë e shpesh të gëzueshme, fshihej një histori shumë më e thellë dhe e dhimbshme, e cila sot ka përfunduar në spitalin psikiatrik.
“Ishin njerëz shumë të qetë. Për sa kohë jetonte babai i tyre, gjithçka ishte më e stabilizuar. Ai kujdesej për ta, ua merrte ilaçet me orar. Genardi ndonjëherë dilte në shkallë me veshje të papërshtatshme, por Sonida ishte gjithmonë shumë e qetë, në terezinë e saj. Madje deri vonë ka dhënë mësim online për botën, ishte shumë e zonja”, tregon një banor i lagjes.
Një tjetër fqinj rrëfen momentin e ndërhyrjes së autoriteteve:
“Atë ditë, Genardi ishte poshtë në market duke blerë. Merrte shpesh kafe të ftohtë në kanaçe. Kur mori vesh çfarë po ndodhte, vetëm bërtiti: ‘Ma morën motrën!’ Vrapoi drejt ambulancës, po shikonte brenda. Sonida ende nuk kishte zbritur. Më pas i zbritën të dy: Sonidën e mori ambulanca, Genardin policia.”
Sipas banorëve, çifti i vëllezërve kishte mbështetje nga komuniteti:
“Njerëzit janë interesuar gjithmonë për ta. Kur kishin probleme, shumë veta vinin të pyesnin, sillnin ushqime. Ishin njerëz të mirë, me hallet dhe vuajtjet e tyre. Na erdhi shumë keq që përfunduan në psikiatri”, thotë një banore.
Historia e tyre nis në fund të viteve ’90, në një Shqipëri të trazuar. Nëna e tyre humbi jetën tragjikisht nga një plumb qorr, teksa ndodhej në ballkonin e shtëpisë. Ata ishin ende fëmijë, dhe kjo humbje, sipas atyre që i kanë njohur, la një gjurmë të thellë në jetën e tyre.
Megjithatë, Genardi dhe Sonida arritën të shkëlqejnë në shkollë. Më pas u larguan drejt Shteteve të Bashkuara, ku u vlerësuan për arritjet akademike, duke ndjekur studime në biokimi, filozofi, gjuhë të huaja dhe duke përfunduar disa mastera. Pas disa vitesh u kthyen në Shqipëri dhe zgjodhën të jetonin bashkë.
Jeta e tyre ishte e thjeshtë: pazari i përditshëm, gatimi, librat dhe videot në Instagram. Motoja “gjëra të mira, gjëra të bukura” u kthye në një simbol pozitiv për mijëra ndjekës. Por suksesi online nuk arriti të shërojë plagët e vjetra. Pak muaj më parë, ata humbën edhe babain – njeriun që, sipas fqinjëve, ishte shtylla e tyre kryesore e mbështetjes.
Pak ditë më parë, Genardi publikoi në rrjetet sociale pamje të motrës së tij në një gjendje të rënduar. Videoja u përhap me shpejtësi dhe pas saj ndërhynë shërbimet sociale, stafi mjekësor dhe policia. Sipas verifikimeve zyrtare, nuk u konstatuan elemente dhune, ndërsa u sqarua se videoja ishte publikuar për të tërhequr vëmendje në rrjete sociale. Pamjet u fshinë menjëherë.
Aktualisht, Genardi dhe Sonida ndodhen të shtruar në spitalin psikiatrik të Tiranës, ku po marrin trajtim të specializuar. Rasti është referuar në prokurori dhe institucionet sociale kanë nisur hartimin e një plani monitorimi dhe mbështetjeje.
Historia e tyre është një kujtesë e fortë se trauma e pashëruar nuk zhduket me kalimin e kohës dhe se rrjetet sociale nuk janë gjithmonë pasqyra e plotë e realitetit. Pas çdo “story”-je mund të fshihet një histori që ka nevojë për ndihmë profesionale, jo vetëm për klikime.
Sot, në lagjen e tyre mbizotëron heshtja. Por mesazhi mbetet i qartë: empatia, vëmendja dhe ndërhyrja në kohë mund të jenë shpëtimtare – dhe e mira duhet kërkuar e mbrojtur, sidomos kur dikush nuk arrin ta bëjë vetë.
